A tot Z van mij – X van X-chromosomen

En die twee dingen hebben iets meegekregen waar ik soms wat minder blij mee ben én dat is een hele lichte vorm van kleurenzwakte. Wat inhoud dat ik appelmoes groen vind (en lekker).

appelmoes

Voor vrouwen is het slechts 1 op 250, die te maken krijgt met een bepaalde vorm van een kleur-afwijking. Dit kan alleen wanneer beide X-chromosomen een afwijking hebben voor de ogen. Mijn moeder is drager en mijn vader heeft hetzelfde als ik, tadaa: kleurzwakke ikke.

Ik heb de mildste vorm van kleurenzwakte (zoals ik het noem): “Anomale trichromatopsie. Alle kegeltjes werken, maar niet alle kegeltjes zijn even gevoelig. Hierdoor kan je kleurbeleving toch beïnvloed worden.” (bron: Gezondheidsplein)

Ik heb er eigenlijk geen last van, heel soms wanneer er zo’n test voorbij komt met die balletjes heb ik moeite om die te zien, of wanneer het ineens over appelmoes gaat, dan moet ik even melden dat die groen is 😉

Het voordeel bij designen met Photoshop is dat je werkt met kleurcodes en kleurgebieden. Door de codes en de plaats van de kiezer op het kleurenpalet weet ik of de kleur die ik extra wil donkerder of lichter is. Ik denk dat ik slechts 1x per maand of minder zelfs bewust te maken krijg met mijn kleurenzwakte en dat terwijl ik bijna dagelijks met Photoshop of ander design programma werk.

Ik noem het ook geen afwijking of blindheid, maar een zwakte. Puur omdat het maar bij een paar tinten voorkomt, meestal bij pastel tinten of vage kleuren (zoals appelmoes) die twee kanten op kunnen gaan.

Niemand heeft in het begin door dat ik hier last van heb, vaak pas na maanden wanneer ik het onderwerp aansnijd komt het ter sprake. Anders eigenlijk nooit én dat vind ik positief. Betekend dat het echt zo miniem is dat ik er geen hinder van heb 🙂

Vertel me, wat denk jij?