A tot Z van mij – H van Honden

Oh jee, weer een blog die kan beginnen met “Van jongs af aan…”. En dat is écht zo, toen ik werd geboren hadden mijn ouders een witte keeshond genaamd Dusty. Ook al heeft hij niet zo heel lang geleefd was hij in de eerste periode van mijn leven een soort beschermer.

Hij was er altijd bij met voedingen of met verschonen. Ik zat regelmatig bij hem, kon aan zijn snorharen trekken, z’n ogen uitprikken en aan z’n oren hangen zonder problemen, ik kon en mocht alles. Hij vond het niet erg.

Bang voor honden

Gek genoeg vond ik op iets latere leeftijd honden heel eng… Grote, lompe, kwijlende monsters waren het! Onze buren hadden destijds een golden retriever. Eigenlijk een hele aardige hond, maar ik vond ‘m zo ontzettend eng. Je kan vast geloven dat toen ik 7 jaar was en mijn ouders vertelde dat ze een hond wilde, ik dat helemaal niet leuk vond!

Vally

My beautiful pictureOntzettend spannend vond ik het om het hondje wat mijn ouders hadden gevonden te ontmoeten. Gelukkig was ik vanaf het eerste moment dat Vally en ik mekaar zagen dikke maatjes met haar. Ik zat op de bank en zij kwam met haar balletje naar míj toe om te spelen, schitterend!

Ook al was Vally, net als ik, 7 jaar oud. Ze is toch nog 7 jaar lang bij ons geweest voordat ze aan kanker overleed. Ze was altijd een vrolijke dame die altijd in was voor een spelletje of een kroel.

Het duurde na het overlijden van Vally slechts een paar dagen of we hadden al een andere hond. Het was zo leeg in huis en we wilden graag weer een hond redden. Vally kwam trouwens uit een gezin wat niet meer voor haar kon zorgen, Dusty kwam uit eenzelfde situatie via SOS voor huisdieren bij mijn ouders terecht.

Oscar

In een asiel in Rotterdam zagen we een heel leuk hondje buiten spelen, niet wetende dat dat onze volgende grote vriend zou worden. Na al diverse honden te hebben gezien in diverse asielen, stal deze onze harten. Slechts 9 maanden jong, met Jack-Russel & Boeren-fox bloed. Een giga verschil met Vally, welk een oude, rustige dame was.

Ook Oscar was echt mijn maatje, altijd stoeien en ‘touwtrekken’ met oude sokken. Hij was niet heel erg van het tegen je aan liggen, maar een goed potje kroelen (als niemand keek) kon hij als de beste. Een hond met een compleet eigen karakter, in elk geval een echte vent (op het ruiken aan de bloemetjes na 😉 )

Helaas is hij op een maand na 11 jaar oud geworden. Vorig jaar heb ik een blog over hem geschreven, vlak nadat we hem moesten laten inslapen. Bij hem zat er een tumor op de milt, welke ondanks een geslaagde operatie hem heel ziek maakte.

DSC01514

Pebbles

10174881_644385585637548_4255040145717262959_n (1)Na Oscar kwam de volgende ‘rescue’ bij mijn ouders in huis: een dame uit Roemenië. Pebbles is haar naam. Ze zou qua uiterlijk het hele jonge zusje van Oscar kunnen zijn, maar qua karakter is ze zo anders. Een echte kroelkont is nog zachtjes uitgedrukt!

Ze is ontzettend nieuwsgierig (zie foto hiernaast). Ik zat hier achter op zolder dozen uit te zoeken, zit ze ineens naast me, grapjas 😉 Daarnaast is ze gek op spelen met piepballetjes, knuffels en jouw handen.

Je kunt je vast voorstellen dat het een feest is wanneer ze bij ons over de vloer komt of wanneer wij bij mijn ouders langsgaan. Als je niet oppast knuffelt ze de hele tijd door als je er bent. Maar geef nou toe, wat is er nou lekkerder dan dat?

Vandaag precies een jaar geleden kwam deze kleine dondersteen bij mijn ouders wonen, wat gaat de tijd toch snel!

Ik kan niet meer zonder

Nu ik inmiddels 5 jaar het huis uit ben vind ik het jammer dat ik geen hond heb, in mijn eigen huis. Ik miste het getrippel van Oscar al toen ik uit huis was, laat staan nu ik samen woon. Ik heb gelukkig een konijn en twee parkieten die mij gezelschap houden 😉

Ik heb stiekem deze leuke collage van mijn moeder overgenomen, hier staan de honden op (zonder Pebbles) die mijn ouders hebben gehad. Trix is de enige hond die ik niet heb gekend of mee op de foto sta, dat was de eerste hond van mijn vader (correct me if I’m wrong).

1548203_594868387255935_1062912471_oWie weet, ooit in de toekomst, heb ik zelf een eigen hond. Coen wil het ook, maar dan moeten we eerst een gestructureerd leven hebben. En daar ben ik het helemaal mee eens.

Vertel me, wat denk jij?